Assalammualaikum all.. Apa khabar? Semoga sihat hendaknya dan diberkati oleh Allah swt.
Erm, topik nih secara am nya biasa berlaku dalam hidup kita. Betul kan. Secara sengaja atau xsengaja kita pasti dah campakkan pada orang sekeliling dan mereka pown mula lah berkecil hati, marah dan sebagainya.
Kenapa perlu ada perasaan yang macam nih? Tahu x yg perasaan nih xelok dan sangat- sangat berdosa. Kenapa berdosa? Sebabnya kita dah menyakiti hati orang lain. Susahkan. Tapi kita nih manusia biasa, andai sedar kita dah sakiti hati orang lain maka pergi lah mohon maaf kepadanya dan bertaubat supaya tdk melakukan perkara itu lagi.
 |
| ** sok sek sok sek sok sek sok sek ** |
Kisah sumone nih xperlu sye mention nama lah kan...
Majlis pertunangan beliau mereka raikan penuh kegembiraan. ^_* Masa sampai tuh beliau tengah duduk di hadapan menonton televisyen. Mereka berbual- bual dan bergurau- senda. Xlama lepas tuh, mak andam datang dan beliau masuk untuk di andam kan, Sue(bukan nama sebenar) masuk bilik beliau dan mengusik beliau, ihihi happy tengok kawan nak bertunang. Tapi pelik, beliau macam xsuka pown ada. Nape ek? Then Sue pown senyap jek lah. Duduk di atas katil beliau sambil melihat barang2 hantaran. Then, mak andam beliau meminta Sue untuk keluar sebentar. Gaya cakap mak andam tuh cmnih ''deq, boleh tolong keluar kejap x?''. Sue tnye nape? She reply becoz nk pakai kan beliau baju. Pulak dah. Dalam hati Sue membentak ''aku bukan laki2 pown ko nak suh aku keluar, pakai jek lah..xprofesional sungguh''. Memandangkan Sue juga biasa tentang andaman nih, selalunya mak andam yg menyuruh orang lain keluar kerana xnak orang lain nampak kelemahan atau apa-apa yg boleh mendatangkan tidak cantik pada mata orang yg melihatnya. Wallahulam~
Then, Sue pown tolong- tolong orang di dapur. Sue ada mendengar ayat yg tak enak ''dia dah tunang jugak, alaa dia punya biasa jek, simple jek.'' Sue terasa ayat itu dituju pada dirinya dan mula sedih. Nape beliau cakap cmnih? Majlis beliau bagus sangat ker?
Okey... kebetulan sye dan Sue berjumpa di tapak projek tempoh hari. Sue cerita hal nih sambil menangis dan kesal tentang apa yang sudah dia dengar. Even sye xkenal sape Beliau tuh tapi sye sangat geram sebab beliau dah buat sahabat sye bersedih. Memang kita xpasti umpatan itu untuk siapa, tapi apa pown Sue dah terasa hati dengan beliau. :'(
''Haram bercakap sesuatu yang boleh menyakitkan hati orang lain.Bercakaplah dengan penuh hikmah agar menyenangkan hati semua orang.''
Sue, sye janji sye xakan buat awak berkecil hati walau sebesar kuman pown. Kalau ada sekalipun sye akan mohon kemaafan dari awak. Abaikan lah perasaan awk k, mungkin di sudut hati beliau, beliau cemburu dengan kelebihan yg awak ada. Kelebihan yg awak sendiri xtahu atau xnampak. Sudahlah, maafkan jek si Beliau tuh k. ^_^
p/s : Diriku harap agar Beliau dirahmati oleh ALLAH.
Sumber : Ambil pengisian Dari buku berjudul La-Tahzan Jangan Bersedih Dont be sad - Setelah kesulitan pasti ada kemudahan oleh penulis Dr 'Aidh bin 'Abdullah Al-Qarni .
Dan sesungguhnya ALLAH Subhanahu wa Ta'ala telah mengkhabarkan kepada kita tentang ubat dan penyembuhan dari penyakit ini , sebagaimana di dalam surah Ali-'Imran , ayat 134 :
dan orang -orang yang menahan amarahnya dan memaafkan (kesalahan) orang . . .
Jadilah kamu pemaaf dan suruhlah orang mengerjakan yang ma'aruf serta berpalinglah dari orang-orang yang bodoh (Al-A'raf : 199)
. . . tolaklah (kejahatan) itu dengan cara yang lebih baik, dan tiba-tiba orang yang antaramu dan antara dia ada permusuhan seolah-olah dia telah menjadi teman yang amat setia (Fushshilat : 34)
Mudah- mudahan kita tergolong dalam golongan orang yg mudah memaafkan kesalahan orang lain. Insyaallah. :)
No comments:
Post a Comment